سایبان فلزی: انواع، هزینه ها، مواد و راهنمای نصب

سایبان فلزی چیست و چرا از مواد دیگر بهتر عمل می کند؟

سایبان فلزی سازه ای سقف مانند است که از فولاد، آلومینیوم یا سایر آلیاژهای فلزی ساخته شده و برای محافظت از ورودی، پیاده رو، اسکله بارگیری، پمپ بنزین، یا فضای باز از باران، خورشید و باد طراحی شده است. برخلاف سایبان‌های پارچه‌ای یا روکش‌های پلی کربنات، یک سایبان فلزی چندین دهه خدمات را با حداقل نگهداری ارائه می‌کند، یکپارچگی ساختاری خود را تحت بارهای سنگین برف یا بادهای شدید حفظ می‌کند و می‌تواند برای مطابقت با قوانین ساختمانی محلی برای کاربردهای تجاری و صنعتی مهندسی شود.

مزیت اصلی فلز نسبت به سایرین سایبان طول عمر مواد همراه با ظرفیت بار است. قاب های سایبان فولادی گالوانیزه به طور معمول بارهای زنده 25 تا 50 پوند بر فوت مربع را حمل می کنند، سرعت باد بیش از 110 مایل در ساعت را در صورت لنگر انداختن مناسب تحمل می کنند و در آب و هوای معمولی 40 تا 60 سال دوام می آورند. سایبان های پارچه ای حتی با تعویض دوره ای روکش به ندرت بیش از 10 تا 15 سال زنده می مانند و پانل های پلی کربنات پس از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض اشعه ماوراء بنفش زرد و شکننده می شوند. برای هر نصب دائمی که در آن هزینه تعویض و خرابی اهمیت دارد، فلز اولین انتخاب ساده است.

سایبان های فلزی نیز از نظر شکل بسیار متنوع هستند. آنها می توانند صاف، شیب دار، خمیده یا طاق بشکه ای باشند. خود پانل سقف ممکن است از فولاد درز ایستاده، آهن گالوانیزه موجدار، کامپوزیت آلومینیومی یا حتی فلز سوراخ دار برای سایه جزئی به جای سرپناه کامل باشد. این طیف از تنظیمات به این معنی است که یک سایبان فلزی می‌تواند یک ورودی خرده‌فروشی بزرگ، یک بیمارستان، یک اسکله مسکونی، یا یک سکوی راه‌آهن را با کارایی یکسان ارائه دهد.

انواع متداول سایبان فلزی و بهترین کاربردهای آنها

انتخاب نوع سایبان مناسب با درک اینکه هر پیکربندی برای انجام چه کاری ساخته شده است شروع می شود. در زیر به تفکیک گسترده ترین دسته بندی ها اشاره شده است.

سایبان ورودی و فروشگاه

این سایبان ها به صورت افقی از نمای ساختمان بر روی درب ورودی اصلی یا لابی بیرون می آیند. آنها معمولاً از اکستروژن های آلومینیومی با پوشش پودری یا فولاد سبک ساخته می شوند و عمق برآمدگی آنها بین 4 تا 10 فوت است. عرض استاندارد بین 6 تا 30 فوت است، اگرچه عرض های سفارشی برای پروژه های تجاری بزرگ رایج است. یک سایبان ورودی از بازدیدکنندگان در مقابل باران در زمانی که منتظر باز شدن درها هستند محافظت می‌کند، ردیابی آب داخلی را کاهش می‌دهد و هنگامی که با تابلوهای علامت‌گذاری تمام می‌شود، به عنوان یک سطح علامت تجاری عمل می‌کند. هتل ها، بیمارستان ها، برج های اداری و زنجیره های خرده فروشی خریداران اصلی هستند.

بارگیری بارانداز و سایبان های صنعتی

یک سایبان بارگیری، دهانه درب اسکله، تسطیح، و چندین فوت اول تخت کامیون را پوشش می دهد تا کارگران بتوانند کالاها را بدون قرار گرفتن در معرض باران یا آفتاب مستقیم منتقل کنند. این سازه‌ها از فولاد گیج سنگین‌تر - معمولاً لوله‌های ساختاری 12 یا 14 - ساخته شده‌اند، زیرا لیفتراک‌ها و جک‌های پالت ممکن است بر روی ستون‌های نگهدارنده قرار بگیرند. عمق پرتاب 8 تا 14 فوت استاندارد است. روکش‌های گالوانیزه یا روکش روی گرم در محیط‌های فرآوری مواد غذایی که شستشو با آب پرفشار معمول است، رایج است.

جایگاه سوخت و سایبان های درایو عبوری

سایبان های سوخت سازه های مستقلی هستند که توسط چهار یا چند ستون بدون اتصال به ساختمان مجاور پشتیبانی می شوند. دهانه های 40 تا 80 فوت در یک جهت معمولی است و چندین جزیره پمپ را می پوشاند. از آنجایی که آنها از همه طرف به طور کامل در معرض دید هستند، مهندسان سازه باید نیروهای بالابرنده و همچنین بارهای جانبی باد را در نظر بگیرند. ستون های فولادی با فلنج عریض که در پایه های بتنی عمیق تعبیه شده اند، معمول هستند. سایبان‌های باریک در رستوران‌های فست‌فود از منطق مشابهی پیروی می‌کنند، اما ممکن است از ستون‌های آلومینیومی باریک‌تر برای باز نگه داشتن خطوط دید برای دوربین‌های امنیتی استفاده کنند.

سایبان های راهرو و رابط

سایبان‌های راهرو دو ساختمان را به هم متصل می‌کنند یا در امتداد یک نمای طولانی پناهگاهی را گسترش می‌دهند که در پردیس‌های مراقبت‌های بهداشتی، فرودگاه‌ها، مجتمع‌های دانشگاهی، و مراکز حمل و نقل عمومی رایج است. اینها در ماژول های خطی اجرا می شوند که هر 6 تا 10 فوت تکرار می شوند، هر کدام توسط یک ستون در یک طرف پشتیبانی می شوند و از طرف دیگر به ساختمان متصل می شوند. از آنجا که فاصله عابر پیاده مورد نیاز است، اتصالات ستون به تیر باید سازه را بالاتر از 7.5 فوت ارتفاع روشن نگه دارد. آلومینیوم برای سایبان های راهرو ترجیح داده می شود زیرا وزن مرده کمتر به معنای لنگرهای کوچکتر و مداخلات سازه ای کمتر در ساختمان موجود است.

سایبان های حمل و نقل

یک سایبان فلزی کانکس یک یا چند جای پارک را بدون احاطه کردن طرفین می پوشاند. مدل های تک خودرو معمولاً 12 فوت عرض و 20 فوت طول دارند. مدل های دوتایی 20 تا 24 فوت عرض دارند. در پارکینگ‌های تجاری، ردیف‌هایی از سایبان‌های کانکس به طور فزاینده‌ای با پنل‌های خورشیدی فتوولتائیک پوشانده می‌شوند - این سایبان به عنوان محافظت از آب و هوا و یک پلت فرم نصب برای تولید انرژی عمل می‌کند. یک آرایه قایق خورشیدی 100 غرفه در یک فروشگاه بزرگ می تواند 200 تا 400 کیلو وات اوج قدرت بسته به عرض جغرافیایی تولید کند.

فولاد در مقابل آلومینیوم: انتخاب فلز مناسب برای سایبان شما

هر دو فولاد و آلومینیوم انتخاب های قانونی برای سایبان فلزی هستند، اما در سناریوهای مختلف برتری دارند. جدول زیر تفاوت های عملی را خلاصه می کند.

در مناطق ساحلی که هوای نمکی اکسیداسیون را تسریع می کند، آلومینیوم به طور مداوم از فولاد رنگ شده بهتر است حتی زمانی که فولاد به درستی آستر و روکش شده باشد. یک سایبان فولادی که در فاصله نیم مایلی اقیانوس نصب شده باشد، در صورت خراشیدگی یا ساییدگی پوشش، ظرف 3 تا 5 سال می تواند زنگ زدگی سطح را نشان دهد. آلومینیوم در همان محیط یک لایه اکسید نازک و خود آب بندی ایجاد می کند که بدون هیچ مداخله ای از خوردگی بیشتر جلوگیری می کند. این امر آلومینیوم را به انتخاب پیش فرض برای تفرجگاه ها، استراحتگاه های ساحلی و امکانات بندری تبدیل می کند.

از سوی دیگر، فولاد برای سازه‌های با دهانه وسیع‌تر منطقی است. یک سایبان سوخت مستقل که 60 فوت را در بر می گیرد به ستون هایی با ظرفیت گشتاور قابل توجهی نیاز دارد. دستیابی به آن در آلومینیوم به اندازه بخش های بسیار بزرگتری نیاز دارد، که سبک بصری را که آلومینیوم به طور معمول ایجاد می کند شکست می دهد. تیرها و ستون‌های فلنج پهن فولادی استحکام مورد نیاز را با هزینه کمتر و با جزئیات اتصال که جوشکاران و آهن‌کاران به طور معمول انجام می‌دهند، ارائه می‌کنند.

پارامترهای کلیدی طراحی که هر خریدار باید بداند

هنگامی که با یک تامین کننده سایبان یا مهندس سازه درگیر می شوید، مکالمه بر روی تعداد انگشت شماری از ورودی های قابل اندازه گیری متمرکز می شود. درست کردن این موارد در ابتدا از طراحی مجدد پرهزینه در اواخر فرآیند تدارکات جلوگیری می کند.

عمق و عرض پروجکشن

عمق برآمدگی عبارت است از اینکه سایبان تا چه اندازه از دیوار ساختمان یا ستون تکیه گاه تا بیرونی ترین لبه امتداد دارد. برای سایبان ورودی، عمق 5 تا 8 فوتی اکثر بازدیدکنندگان را در هنگام باران متوسط ​​خشک نگه می دارد. در اعماق برآمدگی بیشتر - 10 فوت یا بیشتر - سایبان بیشتر شبیه یک ایوان سرپوشیده شده است و معمولاً برای محدود کردن انحراف به یک تکیه گاه دهانه میانی یا یک پرتو فاسیا بزرگتر نیاز دارد. عرض معمولاً با پوشاندن درب یا دهانه محفظه تعیین می شود و پایه های اضافی در هر طرف اضافه می شود تا از رسیدن بارندگی به دهانه جلوگیری شود.

بار زنده و بار برف

بار زنده به نیروهای گذرا اشاره دارد - افرادی که روی یک سطح سایبان صاف قابل نگهداری راه می روند، کارگران تعمیر و نگهداری، آب انباشته شده قبل از تخلیه آن. اکثر سایبان های تجاری برای حداقل 20 psf بار زنده در هر نیاز IBC طراحی شده اند. بار برف به موقعیت جغرافیایی و شیب سقف بستگی دارد. در مناطق پر برف مانند شمال ایالات متحده، اسکاندیناوی یا مناطق کوهستانی، بار برف زمینی می تواند به 60 تا 100 psf برسد، و سایبان باید مطابق با شیب تندتر یا قاب بندی قوی برای ریختن برف قبل از اینکه تجمع خطرناک شود، طراحی شود.

بالا بردن باد

سایبان ها در باد از کار می افتند نه به این دلیل که باد آنها را به سمت پایین هل می دهد، بلکه به این دلیل که آنها را به سمت بالا می برد. یک سایبان تخت بزرگ مانند یک بال هواپیما در یک وزش شدید عمل می کند - مکش در سطح بالایی همراه با فشار روی سطح زیرین، نیروهای بالابرنده ای را ایجاد می کند که به معنای واقعی کلمه می تواند سازه را از لنگرهای آن جدا کند. طراحی برای بالا بردن به معنای مشخص کردن پیچ های لنگر با عمق تعبیه مناسب در پایه بتنی و استفاده از اتصالات خمشی در پایه ستون به جای اتصالات پین ساده است. در مناطق طوفان، نیروهای طراحی بالابر ممکن است بر کل سازه حاکم باشند و به پیچ های لنگر به عمق 18 تا 24 اینچ در پایه های بتن مسلح نیاز داشته باشند.

شیب سقف و زهکشی

آب ایستاده دشمن هر پانل سقف سایبان از جمله فلزی است. برای تخلیه مطمئن آب معمولاً حداقل شیب 1/4 اینچ در هر فوت لازم است. بیشتر طرح های سایبان فلزی از شیب 1:12 تا 3:12 (تقریباً 5 تا 14 درجه) استفاده می کنند. زهکشی را می توان به صورت قطره ای به لبه جلویی، به سرازیری های داخلی که در ستون های توخالی پشتیبان پنهان شده اند، یا به ناودان های عقبی که به سیستم آب طوفان ساختمان متصل می شوند، هدایت کرد. خروجی های داخلی در سایبان های ورودی ترجیح داده می شوند زیرا درهم و برهمی بصری سخت افزار ناودانی در معرض دید را از بین می برند.

سیستم تکمیل و پوشش

برای سایبان های آلومینیومی، پوشش پودری رایج ترین پوشش است ، در هر رنگ RAL یا Pantone موجود است و معمولاً در ضخامت فیلم خشک 2 تا 3 میلی متر مشخص می شود. آنودایز کردن جایگزینی است که به جای نشستن روی سطح فلز، به سطح فلز نفوذ می کند - تراشه یا پوسته پوسته نمی شود، اما محدود به طیف رنگ های فلزی و خنثی است. برای فولاد، یک سیستم دو لایه پرایمر غنی از روی به همراه پوشش رویه پلی اورتان 15 تا 20 سال در محیط های معمولی شهری محافظت می کند. گالوانیزه گرم - غوطه ور کردن فولاد ساخته شده در روی مذاب - محافظت عالی را ارائه می دهد و برای کاربردهای صنعتی استاندارد است.

فرآیند نصب: از بررسی سایت تا بازرسی نهایی

نصب سایبان فلزی که به خوبی مدیریت می شود، دنباله ای واضح را دنبال می کند. میانبرها در هر مرحله ای تمایل به ایجاد مشکلاتی دارند که رفع آنها پس از استقرار ساختار هزینه بر است.

1. بررسی و اندازه گیری سایت: یک تکنسین میدانی عرض دهانه را اندازه می‌گیرد، دیوار ساختمان را از نظر شاقول و سطح بررسی می‌کند، تاسیسات موجود زیر درجه (بسیار حیاتی قبل از حفاری سوراخ‌های لنگر) را شناسایی می‌کند و از نقاط اتصال عکس می‌گیرد. این معمولاً 1 تا 2 ساعت برای یک سایبان ورودی استاندارد طول می کشد.
2. مهندسی و ارائه مجوز: نقشه های سازه، محاسبات بار، و جزئیات اتصال به بخش ساختمان محلی ارائه می شود. بررسی مجوز بسته به حوزه قضایی و پیچیدگی پروژه از 2 روز تا 6 هفته طول می کشد. سایبان های پیچیده مستقل بیش از 200 فوت مربع تقریباً همیشه به نقشه های مهندسی مهر شده از یک PE دارای مجوز نیاز دارند.
3. ساخت: پس از تایید مجوز و نهایی شدن نقشه های مغازه، اجزای سایبان برش داده شده، جوش داده شده یا پیچ و مهره می شوند و در کارخانه سازنده تکمیل می شوند. زمان سرب برای طرح های استاندارد 3-6 هفته است. پروژه های سفارشی یا در مقیاس بزرگ ممکن است به 8 تا 14 هفته نیاز داشته باشند.
4. آماده سازی پایه و لنگر: اگر سایبان مستقل باشد، پایه‌های بتنی با مجموعه‌های انکربولت که در دایره پیچ و برجستگی صحیح تعبیه شده‌اند ریخته می‌شوند. عمق پا با شرایط خاک و عمق یخبندان تعیین می شود - در آب و هوای شمالی، ممکن است برای ماندن در زیر خط یخبندان، پایه ها 4 تا 5 فوت پایین تر از درجه پایین تر باشند.
5. نعوظ ساختاری: برای سایبان های دیواری، پیچ و مهره های عقب افتاده یا پیچ های سرپایی که به گل میخ ها، بنایی یا قاب ساختاری ساختمان متصل شده اند، میله پشتی را محکم کنید. ستون ها روی صفحات پایه قرار می گیرند، تراز می شوند و دوغاب می شوند. تیرهای فاسیا، پرلین ها و پانل های سقف به ترتیب نصب می شوند. یک سایبان ورودی استاندارد 10 فوت در 20 فوت معمولاً به یک خدمه با تجربه دو نفره 4 تا 6 ساعت طول می کشد تا نصب شود.
6. نصب پانل سقف: پانل های فلزی درز ایستاده، موج دار یا مسطح به پرلین ها بسته می شوند و مطابق با مشخصات سازنده درز می یابند. فلاشینگ و درزگیر در رابط دیوار اعمال می شود تا از نفوذ آب به داخل ساختمان جلوگیری شود.
7. بازرسی نهایی: بازرس ساختمان بررسی می کند که نصب با نقشه های تایید شده مطابقت دارد، لنگرها به درستی نصب شده اند و هیچ گونه نفوذ باز وجود ندارد. گواهی سکونت یا امضای نهایی صادر می شود.

رد شدن از مرحله مجوز خطری است که خریداران گاهی اوقات برای صرفه جویی در زمان و هزینه ها متحمل می شوند، اما می تواند منجر به دستور توقف کار، حذف اجباری یا عوارضی در حین فروش ملک شود که ساختار غیرمجاز در جستجوی عنوان ظاهر می شود.

تفکیک هزینه سایبان فلزی: چه چیزی باعث افزایش قیمت می شود

خریداران اغلب قیمت سریع هر فوت مربع را درخواست می کنند، اما قیمت گذاری سایبان به یک عدد فشرده نمی شود زیرا چندین متغیر مستقل هزینه را به طور همزمان در جهت های مختلف هدایت می کنند. محدوده‌های زیر نشان‌دهنده قیمت‌های معمول بازار ایالات متحده در سال‌های اخیر است. بازارهای بین المللی بر اساس نیروی کار محلی و هزینه های مواد متفاوت است.

فراتر از هزینه ساخت و نصب پایه، در بودجه بندی اولیه به راحتی می توان از چندین مورد خط چشم پوشی کرد:

• هزینه های مهندسی: یک نقشه سازه مهر شده از یک مهندس دارای مجوز معمولاً بسته به پیچیدگی 800 تا 3000 دلار هزینه دارد. برای پروژه های مجاز غیر قابل مذاکره است.
• هزینه های مجوز: به طور معمول 1 تا 3 درصد از ارزش ساخت و ساز پروژه، که بر اساس شهرداری متفاوت است.
• ناهمواری الکتریکی: اگر سایبان شامل روشنایی باشد، یک برقکار مجاز باید قبل از بسته شدن سازه، مجرا و سیم را به جعبه های اتصال راه اندازی کند. بودجه 500 تا 2000 دلار برای یک مدار روشنایی اولیه روی یک سایبان استاندارد.
• کار پایه بتنی: برای سایبان های ایستاده، پایه های بتنی بسته به عمق و قطر ممکن است 800 تا 3000 دلار قیمت داشته باشند و بیشتر طرح ها به دو تا چهار پایه نیاز دارند.
• حمل و نقل: قطعات سایبان ساخته شده بزرگ از طریق کامیون تخت حمل می شود. حمل و نقل از مرکز ساخت تا محل کار می تواند 500 تا 5000 دلار برای مکان های دور اضافه کند.

تعمیر و نگهداری سایبان فلزی: چه چیزی را باید بازرسی کرد و هر چند وقت یکبار

یکی از قوی‌ترین استدلال‌ها برای سایبان فلزی این است که نسبت به سازه‌های پارچه‌ای یا چوبی چقدر به نگهداری معمولی آن نیاز دارد. همانطور که گفته شد، "تعمیر کم" به معنای "بدون نگهداری" نیست. یک بازرسی سالانه ساده، مسائل کوچک را قبل از اینکه به مشکلات ساختاری تبدیل شوند، شناسایی می کند.

چک لیست بازرسی سالانه

• تمام انکر بولت ها و اتصالات صفحه پایه را از نظر شل بودن، سوراخ های کشیده یا دوغاب ترک خورده بررسی کنید. در صورت نیاز دوباره سفت یا دوغاب کنید.
• چشمک زن دیوار به سایبان را برای وجود شکاف یا لبه های بلند شده که اجازه نفوذ آب به پشت سایبان و مجموعه دیوار ساختمان را می دهد، بررسی کنید.
• تمام دهانه ها و ناودان ها را از بستر و زباله های برگ پاک کنید. زهکشی مسدود شده باعث می شود آب بر روی سطح سقف جمع شود و خستگی مفصل و خوردگی درز را تسریع کند.
• به دنبال حباب رنگ، زنگ زدگی یا رسوبات پودری سفید روی سطوح آلومینیومی باشید (این مورد به جای لایه اکسید نشان دهنده اکسیداسیون زیرلایه است و ممکن است به تمیز کردن حرفه ای و آنودایز مجدد نیاز داشته باشد).
• اتصالات جوش داده شده و اتصالات پیچ شده را برای هر گونه ترک قابل مشاهده بررسی کنید. ترک‌های جوش در ساخت‌های باکیفیت نادر هستند، اما در صورت یافتن باید فوراً تعمیر شوند، زیرا می‌توانند به سرعت تحت چرخه باد یا بار حرارتی مکرر منتشر شوند.
• پس از هر طوفان بزرگ، اعضای فاسیای خمیده، پانل‌های سقفی که جابجا شده‌اند یا ستون‌های جابجا شده را به صورت بصری بررسی کنید. هرگونه انحراف از شاقول را فوراً به متخصص سازه گزارش دهید.

پوشش مجدد و تاچ آپ

برای آلومینیوم با پوشش پودری، خراش ها یا براده های کوچک را می توان با رنگ لمسی مطابق با فینیشر اصلی لمس کرد تا از رسیدن رطوبت به فلز پایه جلوگیری شود. پوشش مجدد کامل سایبان آلومینیومی با پوشش پودری به ندرت قبل از 20 تا 25 سال مورد نیاز است، اگر کاربرد اصلی به درستی پخت شده باشد و سطح در محیط بسیار خشن نباشد. برای سایبان های فولادی رنگ شده، معمولاً هر 10 تا 15 سال یکبار رنگ آمیزی کامل تضمین می شود. آماده سازی سطح - از بین بردن رنگ شل، سنباده زدن و بتونه کاری لکه های فلزی خالی - 60 تا 70 درصد از هزینه یک کار رنگ آمیزی را تشکیل می دهد، بنابراین آماده سازی کامل ارزش زمان سرمایه گذاری را دارد.

گزینه های زیبایی شناسی: ساخت سایبان فلزی برای هر معماری

یک تصور غلط رایج این است که یک سایبان فلزی صنعتی یا کاربردی به نظر می رسد - برای یک انبار خوب است اما در یک هتل بوتیک یا یک کلینیک پزشکی حومه شهر نامناسب است. در عمل، سایبان‌های فلزی یکی از سازگارترین راه‌حل‌های سرپناه سقفی از نظر معماری هستند، زیرا مشخصات هر جزء سازه‌ای و انتخاب نوع پانل را می‌توان به طور گسترده تنظیم کرد.

برای نمای ساختمان های سنتی یا کلاسیک، یک سایبان خمیده یا بشکه ای از آلومینیوم با روکش پودری با براکت های تزئینی و روکش سفید به جای صنعتی، زیبا به نظر می رسد. برای برج‌های اداری شیشه‌ای و فولادی معاصر، یک سایبان مسطح با تیرهای فاسیا با نمایه‌ای باریک، میله‌های کششی ساختاری در معرض، و روکش آنودایز برنزی تیره، زبان ساختمان را تکمیل می‌کند. محیط‌های خرده‌فروشی معمولاً می‌خواهند پانل‌های تابلوهای نور پس‌زمینه را در زیرپوش سایبان ادغام کنند—سازندگان سایبان‌های فلزی به طور معمول جعبه‌های نور را در قسمت زیرین فاسیا می‌سازند تا گرافیک برند در شب قابل مشاهده باشد.

پانل‌های فلزی سوراخ‌دار در سایبان‌هایی که نیازی به عایق رطوبتی کامل نیست، اما به سایه نیاز دارند، محبوبیت بیشتری پیدا می‌کنند. الگوی سوراخ - دایره‌ای، مربعی، یا اشکال برش لیزری سفارشی - می‌تواند برای دستیابی به 20٪، 40٪ یا 60٪ سطح باز مشخص شود، و میزان نور مستقیم خورشید به فضای زیر را کنترل کنید. در میدان‌های عابر پیاده و فضاهای غذاخوری در فضای باز، یک سایبان فلزی سوراخ‌دار حس سرپناهی را ایجاد می‌کند بدون اینکه نسیم را مسدود کند یا فضا را محصور کند.

سایبان های Cor-Ten (فولاد هوازدگی) یکی دیگر از گزینه های زیبایی شناختی هستند که به ویژه در پروژه های معماری موزه، مدنی و منظره محبوب هستند. فولاد به طور عمدی اکسید می شود و یک پتینه رنگ زنگ پایدار تشکیل می دهد که از فلز پایه در برابر خوردگی بیشتر محافظت می کند. این روکش قهوه ای کهربایی متمایز نیازی به رنگ آمیزی ندارد و به طور قابل پیش بینی طی 3 تا 5 سال به رنگ نهایی خود می رسد. در مناطقی که رواناب اولیه زنگ می تواند سطوح سنگفرش یا ساختمان مجاور را در طول فاز هوازدگی لکه دار کند، مناسب نیست.

آیین نامه ساختمان و الزامات ایمنی برای سایبان های فلزی

هر حوزه قضایی دارای کد ساختمانی، سایبان ها را به عنوان سازه های دائمی متصل به ساختمان ها یا مجاور آنها تنظیم می کند. در ایالات متحده، آیین نامه بین المللی ساختمان (IBC) کد مدلی است که در اکثر ایالت ها، اغلب با اصلاحات محلی، پذیرفته شده است. مفاد کد کلیدی که بر طراحی سایبان تأثیر می گذارد عبارتند از:

• IBC بخش 3105 (سایبان): سایبان را به عنوان ساختاری بر روی یک در، ورودی، پنجره یا منطقه خدماتی در فضای باز تعریف می کند که از سه یا چند طرف باز است. این باید از مواد غیر قابل احتراق تایید شده ساخته شود - فلز واجد شرایط است - و باید از نظر ساختاری مستقل از سیستم های حفاظت در برابر آتش ساختمان باشد، مگر اینکه سایبان کاملاً در طرف های اضافی محصور شده باشد که در آن نقطه تبدیل به یک مرکز خرید سرپوشیده یا تغییر اشغال می شود.
• استاندارد بارگیری ASCE 7: مهندسان سازه از ASCE 7 برای محاسبه باد، برف و بارهای لرزه ای برای طراحی سایبان استفاده می کنند. نسخه ASCE 7 که توسط کد ساختمان محلی ارجاع شده است (در حال حاضر ASCE 7-22 در اکثر حوزه های قضایی) شامل جداول مفصلی از بارهای برف زمین و سرعت های اولیه باد بر اساس مکان است.
• مجوز ADA: قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت حداقل ارتفاع سر صاف 80 اینچ (6 فوت و 8 اینچ) را در هر مسیر عابر پیاده قابل دسترسی الزامی می‌کند. یک سایبان بر روی یک ورودی قابل دسترسی باید این فاصله را در تمام عرض خود حفظ کند، که بر حداقل ارتفاع در لبه بیرونی برای طرح های سایبان شیبدار تأثیر می گذارد.
• فاصله جداسازی آتش: اگر سایبان در فاصله معینی از خط ملک یا ساختمان دیگری قرار گرفته باشد، قوانین محلی ممکن است به پانل های سایبان نیاز داشته باشد که دارای درجه مقاومت در برابر آتش باشند. فلز ذاتاً در اینجا عملکرد خوبی دارد - فولاد و آلومینیوم غیر قابل احتراق هستند - اما هر عایق یا لایه زیرینی که در مجموعه پانل استفاده می شود باید استانداردهای غیر قابل احتراق یا با قابلیت احتراق محدود را رعایت کند.
• کد برق: روشنایی سایبان و هر قطعه ای که با برق کار می کند (ناودان های گرم، علائم برقی) باید با NFPA 70 (کد ملی برق) مطابقت داشته باشد و توسط یک برقکار مجاز با مجوزهای مناسب نصب شود.

در خارج از ایالات متحده، استانداردهای معادل اعمال می شود - EN 1993 (Eurocode 3) بر طراحی فولاد در اروپا حاکم است، AS 4055 بارهای باد را در استرالیا پوشش می دهد، و IS 875 بارها را در هند نشان می دهد. هر سازنده کانکس واجد شرایطی که بازارهای بین المللی را عرضه می کند باید با خانواده کدهای مربوطه برای کشور مقصد آشنا باشد.

نحوه ارزیابی و انتخاب تامین کننده سایبان فلزی

بازار سایبان شامل همه چیز است، از تولیدکنندگان بزرگ ملی با تیم های مهندسی داخلی گرفته تا مغازه های محلی ساخت فلز که سایبان ها را به عنوان خط جانبی می سازند. هر دو می توانند نتایج با کیفیت ارائه دهند، اما معیارهای ارزیابی بر اساس مقیاس و پیچیدگی پروژه متفاوت است.

برای پروژه های تجاری استاندارد

از تامین کنندگان احتمالی حداقل سه مرجع پروژه تکمیل شده در دو سال گذشته که از نظر دامنه و کاربرد مشابه هستند، بخواهید. درخواست عکس و در صورت امکان بازدید از سایت. تأیید کنید که تأمین‌کننده نقشه‌های مهندسی مهر شده را به عنوان بخشی از محدوده استاندارد خود ارائه می‌کند، نه به عنوان یک افزونه اختیاری. به طور خاص بپرسید که آیا مهندسی در داخل انجام می شود یا قرارداد فرعی، و اینکه آیا مهندس دارای بیمه مسئولیت حرفه ای فعلی (E&O) است. بررسی کنید که سازنده دارای گواهینامه فعلی AISC (برای فولاد) یا گواهی کیفیت معادل است، که تأیید می کند که روش های جوشکاری و سیستم های کنترل کیفیت مطابق با استانداردهای صنعت است.

برای پروژه های بزرگ یا سفارشی

سایبان های با دهانه بزرگ یا طرح های پیچیده از نظر معماری، فرآیند بررسی دقیق تری را تضمین می کند. قبل از درخواست قیمت، یک درخواست برای صلاحیت ها (RFQ) صادر کنید و از تامین کنندگان بخواهید تجربیات خود را در مورد دهانه ها و بارهای مشابه پروژه مستند کنند. فرآیند نقشه کشی کارگاهی خود را مرور کنید—تامین کنندگان با کیفیت نقشه های ساخت دقیقی را تولید می کنند که قبل از برش فولاد توسط یک مهندس سابقه بازبینی شده است. یک کپی از طرح کنترل کیفیت آنها، از جمله نحوه بررسی تحمل ابعادی در طول ساخت و نحوه رسیدگی به کارهای غیر منطبق را بخواهید. برای پروژه های بیش از 100000 دلار، بازدید از محل تاسیسات ساخت یک درخواست منطقی و ارزشمند است.

شرایط گارانتی برای بررسی

یک تامین کننده معتبر سایبان فلزی باید حداقل 1 سال ضمانت کار هنگام نصب و ضمانت سازنده جداگانه برای اجزای ساختاری ارائه دهد - معمولاً 5 تا 10 سال در برابر نقص در ساخت. ضمانت‌های نهایی بسته به محصول متفاوت است: ضمانت‌های پوشش پودری معمولاً 5 سال برای محو شدن و گچ وجود دارد. پرداخت های آنودایز اغلب به مدت 10 سال ضمانت دارند. موارد استثنا را به دقت بررسی کنید - ضمانت‌ها معمولاً خوردگی ناشی از آلاینده‌های صنعتی، محیط‌های دریایی یا تماس با فلزات ناسازگار (مثلاً خوردگی گالوانیکی بین آلومینیوم و بست‌های فولادی بدون پوشش) را حذف نمی‌کنند.

سوالات متداول در مورد سایبان های فلزی

یک سایبان فلزی معمولا چقدر دوام می آورد؟

یک سایبان فلزی که به درستی طراحی و نگهداری شده باشد در اکثر مناطق آب و هوایی بین 40 تا 60 سال دوام می آورد. سایبان‌های آلومینیومی در محیط‌های ساحلی دارای عمر مفید بیش از 50 سال هستند که پوشش آنودایز یا پودر اصلی حفظ شود. سایبان های فولادی زمانی که سیستم پوشش طبق برنامه رنگ آمیزی مجدد می شود، معمولاً هر 10 تا 15 سال یکبار، به همان اندازه دوام می آورند.

آیا برای نصب سایبان فلزی به مجوز ساختمان نیاز دارم؟

در اکثر حوزه های قضایی، بله. هر سازه سربار دائمی که به یک ساختمان متصل شود یا بر روی پایه خود نصب شود، مشمول الزامات مجوز ساختمان محلی است. جریمه های سازه های غیرمجاز شامل حذف اجباری و جریمه است. فرآیند مجوز همچنین تضمین می کند که سازه به درستی برای شرایط باد و برف محلی طراحی شده است و از ساکنان محافظت می کند.

تفاوت بین سایبان و سایبان چیست؟

این اصطلاحات اغلب به جای یکدیگر استفاده می شوند، اما از نظر فنی سایبان یک پوشش پارچه ای یا انعطاف پذیر است که فقط به ساختمان متصل می شود و معمولاً قابل جمع شدن است، در حالی که سایبان ساختاری سفت و سخت است که علاوه بر اتصال به دیوار، توسط ستون ها یا براکت های خود پشتیبانی می شود. سازه های فلزی تقریبا همیشه به عنوان سایبان شناخته می شوند تا سایبان.

آیا می توان سایبان فلزی را با پنل های خورشیدی مقاوم کرد؟

بله، و این به طور فزاینده ای رایج است. در صورتی که ساختار اصلی با ظرفیت بار کافی برای بار مرده اضافی پانل ها (معمولاً 3 تا 5 پوند بر فوت مربع) به علاوه افزایش بار باد ناشی از سطح بزرگتر پانل ها، سایبان های موجود را می توان با پانل های خورشیدی مجهز کرد. یک مهندس باید ساختار موجود را قبل از اضافه شدن پانل های خورشیدی ارزیابی کند. طرح‌های سایبان جدید در نظر گرفته شده برای خورشیدی از ابتدا برای زاویه شیب پانل و کارایی ساختاری بهینه شده‌اند.

سایبان فلزی در زمستان به چه تعمیراتی نیاز دارد؟

در آب و هوای برفی، وظیفه اصلی تعمیر و نگهداری زمستانی، حذف برف انباشته شده از سایبان های مسطح یا کم شیب پس از حوادث برف سنگین است، به ویژه زمانی که برف مرطوب و سنگین است (وزن برف مرطوب 20 تا 40 پوند در هر فوت مکعب در مقایسه با 5 تا 10 پوند برای برف پودر خشک است). برای جلوگیری از خراشیدگی سطح سقف، به جای ابزار فلزی از چنگک برف پلاستیکی استفاده کنید. ناودان ها و ناودان ها را شفاف نگه دارید تا آب ذوب آزادانه تخلیه شود و دوباره یخ نزند و سدهای یخی در لبه آب ایجاد نکند.

چگونه ستون های سایبان فلزی در برابر ضربه خودرو محافظت می شوند؟

حفاظ های ستون - که پوشش های بولارد یا محافظ لوله نیز نامیده می شوند - راه حل استاندارد هستند. اینها آستین های فولادی یا بولاردهای مستقلی هستند که در اطراف یا نزدیک پایه ستون در بتن قرار می گیرند تا ضربه وسیله نقلیه را قبل از رسیدن به ستون سازه جذب کنند. در کاربردهای پمپ بنزین و سایبان های عبوری، حفاظ های ستون تقریباً همیشه به عنوان بخشی از نصب اصلی مشخص می شوند. برای سایبان های موجود که در آن وسایل نقلیه ستون های آسیب دیده دارند، ستون های لوله های فولادی گالوانیزه پر شده با بتن مقرون به صرفه ترین محافظ مقاوم سازی هستند.