سایبان در معماری چیست؟

a چیست سایبان در معماری؟ پاسخ مستقیم

در معماری، سایبان یک ساختار سقف مانند است که از یک ساختمان امتداد می یابد یا به طور مستقل می ایستد تا سرپناه، سایه و محافظت از آب و هوا را برای افرادی که از داخل آن عبور می کنند یا فضای زیر آن را اشغال می کنند، فراهم کند. معمولاً روی ورودی‌ها، راهروها، مناطق بارگیری، میدان‌های بیرونی یا نمای ساختمان قرار می‌گیرد و به عنوان یک عنصر انتقالی بین فضای داخلی ساختمان و محیط باز بیرون عمل می‌کند.

سایبان معماری صرفاً یک ویژگی تزئینی نیست - یک عنصر ساختمانی کاربردی است که خورشید، باران، باد و راحتی عابران را به طور همزمان مدیریت می کند. این می تواند از فولاد، آلومینیوم، شیشه، پلی کربنات، الوار، پارچه کششی یا بتن مسلح ساخته شود و طراحی آن بر اساس الزامات مهندسی سازه، کدهای ساختمان محلی، مشخصات عملکرد مواد و هدف زیبایی شناسی است. در معماری معاصر، سایبان ها به طور فزاینده ای به عنوان عناصر امضایی طراحی می شوند که هویت و تجربه ورودی ساختمان را تعریف می کنند.

این اصطلاح از لاتین گرفته شده است conopeum و یونانی کنوپیون ، در اصل به معنای پوشش یا توری است. در زمینه معماری، برای اولین بار در ساختمان های گوتیک و رنسانس که در آن هودهای سنگی به مجسمه ها، درها و پنجره ها پناه می دادند، استفاده گسترده ای پیدا کرد. امروزه، سایبان بسیار فراتر از ریشه های تاریخی خود به یکی از متنوع ترین و گویاترین عناصر در جعبه ابزار معماری تبدیل شده است.

توابع اولیه یک سایبان معماری

یک سایبان معماری با طراحی خوب چندین نقش را به طور همزمان انجام می دهد. درک این عملکردها به توضیح اینکه چرا سایبان ها در تقریباً هر دسته از ساختمان ها ظاهر می شوند کمک می کند - از بیمارستان ها و فرودگاه ها گرفته تا فروشگاه های خرده فروشی و اقامتگاه های خصوصی.

حفاظت از آب و هوا و کنترل محیط زیست

اساسی ترین عملکرد یک سایبان معماری حفاظت از آب و هوا است. باران، برف، تگرگ و خورشید مستقیم را از افراد و سطوح بلافاصله زیر خود دور می کند. بالای ورودی ساختمان، این بدان معناست که بازدیدکنندگانی که با پای پیاده یا وسیله نقلیه وارد می‌شوند، هنگام باز کردن درها، جستجوی کلید، پرداخت هزینه خدمات یا منتظر حمل و نقل محافظت می‌شوند. روی اسکله بارگیری، از کالاها و کارگران در طول عملیات انتقال محافظت می کند. بر روی یک پیاده رو، گردش قابل استفاده ایمن را در همه شرایط آب و هوایی گسترش می دهد.

سایبانی که در فاصله 2.5 تا 3 متری از سطح ساختمان قرار دارد محافظت موثری در برابر باران در برابر باد تا سرعت 30 تا 40 کیلومتر در ساعت ایجاد می کند. ، که اکثر رویدادهای بارندگی غیرطوفانی را پوشش می دهد. در آب و هوای گرمتر، سایبان ها افزایش گرمای خورشیدی را در نمای ساختمان در زیر خود کاهش می دهند و بارهای خنک کننده در ورودی ها و لابی های لعابدار را کاهش می دهند. مطالعات انجام شده در شهرهای با آب و هوای گرم کاهش دمای سطح را بین 10 تا 20 درجه سانتی گراد در روسازی سایه دار در مقایسه با روسازی در معرض مستقیم در مجاورت اندازه گیری کرده اند.

تعریف ورودی و سلسله مراتب فضایی

در طراحی معماری، ورودی ساختمان یکی از حساس ترین لحظات در تجربه بازدیدکنندگان است. یک سایبان ورودی را مشخص و تقویت می کند و یک آستانه خوانا بین بیرون و داخل ایجاد می کند. به بازدیدکنندگان نزدیک به جایی که باید بروند ارتباط برقرار می کند و اهمیت یا ویژگی ساختمان را حتی قبل از اینکه از در عبور کنند نشان می دهد.

این عملکرد فضایی به ویژه در ساختمان های عمومی بزرگ قابل توجه است. به عنوان مثال، سایبان چشمگیر بر فراز ورودی اصلی ترمینال 5 در فرودگاه هیترو، نمای لعاب ترمینال را به یک هواپیمای سقفی گسترده گسترش می دهد که به طور همزمان خطوط خروج وسایل نقلیه را می پوشاند و مسافران ورودی را به سمت سالن پذیرش هدایت می کند. سایبان در اینجا فقط سرپناه نیست - جهت فضایی، مقیاس و هویت معماری است که در یک عنصر واحد فشرده شده است.

حفاظت نما و عملکرد پاکت ساختمان

سایبان ها همچنین از پوشش ساختمان مستقیماً در زیر خود محافظت می کنند. یک سایبان بر روی لابی ورودی لعاب باعث کاهش انرژی خورشیدی روی شیشه، کاهش دمای داخلی و کاهش هزینه های تهویه مطبوع می شود. همچنین میزان آب باران در نما مجاور ورودی را کاهش می دهد که برای طول عمر مواد روکش، درزگیرها و سخت افزار درب اهمیت دارد. در ساختمان‌های میراثی، سایبان‌ها گاهی به‌طور خاص برای محافظت از سنگ‌کاری‌های مهم تاریخی یا آجرکاری در برابر قرار گرفتن مداوم در معرض آب مقاوم‌سازی می‌شوند.

برندسازی و بیان معماری

برای معماری تجاری و خرده فروشی، سایبان ورودی یک سطح برندینگ اولیه است. مقیاس، متریال، رنگ، نور و فرم آن به طور مستقیم به نحوه درک ساختمان - و سازمانی که آن را اشغال می کند - از خیابان کمک می کند. هتل‌های سطح بالا، فروشگاه‌های خرده‌فروشی شاخص، و دفاتر مرکزی شرکت‌ها اغلب طرح‌های سایبان سفارشی را سفارش می‌دهند که به دقت هر عنصر قابل مشاهده در نمای بیرونی ساختمان مورد توجه قرار می‌گیرد. سایبان شیشه ای و فولادی نورانی ورودی یک هتل مجلل مقادیر بسیار متفاوتی از سایبان پارچه ای کششی یک مرکز ورزشی اجتماعی را نشان می دهد، حتی اگر هر دو عملکرد حفاظتی اولیه یکسانی داشته باشند.

انواع سایبان معماری بر اساس سازه و فرم

سایبان های معماری بر اساس نحوه پشتیبانی، نحوه اتصال و هندسه آنها طبقه بندی می شوند. هر نوع سازه دارای مفاهیم مهندسی خاص، مشخصات هزینه، و کیفیت های زیبایی شناختی است.

سایبان کنسولی

یک سایبان کنسول به صورت افقی از دیوار ساختمان بدون ستون های نگهدارنده در لبه بیرونی آن بیرون می زند. سازه بر روی قاب ساختمان ثابت شده و بر اصل کنسول تکیه دارد - اتصال دیوار گشتاور خمشی را به سیستم سازه ای ساختمان منتقل می کند. این نوع در ورودی‌های ساختمان بسیار رایج است، زیرا ناحیه سرپوشیده را عاری از ستون نگه می‌دارد و جریان عابر پیاده و فاصله خودرو را بهبود می‌بخشد.

سایبان های کنسولی معمولاً بین 1.5 تا 4 متر از سطح ساختمان باز می شوند اگرچه نمونه های مهندسی سازه در فولاد و شیشه می توانند 6 تا 8 متر یا بیشتر گسترش یابند. بیش از تقریباً 3 متر، عمق ساختاری قاب سایبان به طور قابل توجهی افزایش می یابد و بارهای ثابت منتقل شده به دیوار ساختمان قابل توجه می شود - که نیاز به ارزیابی توسط یک مهندس سازه دارد. سایبان های شیشه ای معلق که از بالا توسط میله های فولادی یا سیستم های کابلی آویزان شده اند، به پروفیل های بسیار باریکی اجازه می دهند که به نظر می رسد بدون ساختار قابل مشاهده شناور شوند.

سایبان مستقل

یک سایبان مستقل به طور کامل توسط ستون ها یا ستون های خود پشتیبانی می شود و از نظر ساختاری به یک ساختمان متصل نیست. ممکن است در مجاورت یک ساختمان، در یک پارکینگ، روی یک گذرگاه عابر پیاده یا در یک میدان عمومی قرار گیرد. از آنجایی که بارهای آن به طور کامل از طریق سازه خود به زمین منتقل می شود، باری را به اسکلت ساختمان وارد نمی کند. این باعث می شود سایبان های مستقل برای مقاوم سازی در مکان هایی که سازه ساختمان موجود نمی تواند بارهای اضافی را بپذیرد مناسب باشد.

سایبان‌های مستقل بزرگ در محوطه‌های جلویی پمپ بنزین، تأسیسات عبوری، مبادلات اتوبوس‌ها و مناطق بازار در فضای باز رایج هستند. سایبان پمپ بنزین معمولاً 500 تا 1500 متر مربع را پوشش می دهد و باید حداقل 5.5 متر ارتفاع برای دسترسی به خودروی تانکر خالی کند. این سایبان های ایستاده با دهانه بزرگ از ساختارهای قاب پورتال یا خرپا فولادی برای دستیابی به دهانه های عریض بدون ستون استفاده می کنند.

سایبان پارچه ای کششی

سایبان‌های کششی از پارچه‌های معماری با استحکام بالا استفاده می‌کنند که در کشش بین دکل‌ها، کابل‌ها و نقاط لنگر برای ایجاد سطوح منحنی و مجسمه‌ای بالای سر استفاده می‌شوند. برخلاف سایبان‌های صلب، سازه‌های کششی از طریق هندسه به پایداری دست می‌یابند - شکل ضدآواری دو منحنی (شکل زین) که در سایبان‌های کششی رایج است، زمانی که پارچه تحت کشش است، ذاتاً سفت است. خود پارچه معمولاً از الیاف شیشه ای با روکش PTFE یا پلی استر روکش شده با PVC بافته می شود که هر دوی آنها در شرایط بیرونی 20 تا 30 سال طول عمر دارند.

سایبان‌های پارچه‌ای کششی در استادیوم‌های ورزشی، فرودگاه‌ها، مراکز خرید و میدان‌های عمومی که در آن‌ها به مناطق بزرگ سرپوشیده بدون ستون‌های ساختاری سنگین نیاز است، محبوب هستند. سقف فرودگاه بین‌المللی دنور یکی از قابل تشخیص‌ترین نمونه‌ها است - سایبان پارچه‌ای PTFE سفید آن که بیش از 33000 متر مربع امتداد دارد، قله‌های چشمگیری را ایجاد می‌کند که به کوه‌های راکی ​​قابل مشاهده در غرب اشاره می‌کنند. سایبان های پارچه ای کششی می توانند فواصل بدون ستون 20 تا 60 متر یا بیشتر را بپوشانند ، آنها را در جایی موثر می کند که سایر سیستم های سازه ای به تکیه گاه های میانی نیاز دارند که خطوط دید یا حرکت عابر پیاده را قطع می کند.

سایبان شیشه ای

سایبان های شیشه ای از پانل های شیشه ای ایمنی چند لایه استفاده می کنند که توسط یک قاب ساختاری فولادی یا آلومینیومی پشتیبانی می شوند یا توسط اتصالات و کابل های فولادی ضد زنگ از بالا آویزان می شوند. آنها به دلیل شفافیتشان ارزشمند هستند - یک سایبان شیشه‌ای نور طبیعی را به فضای زیر می‌پذیرد و در عین حال محافظت از آب و هوا را فراهم می‌کند، که به ویژه در ورودی‌های شیشه‌ای و لابی‌ها که حفظ حس باز بودن اولویت طراحی است، مهم است.

شیشه‌های مورد استفاده در سایبان‌های سازه‌ای همیشه لمینیت هستند، با یک لایه پلی وینیل بوتیرال (PVB) یا یونوپلاست که در صورت شکستن پانل، قطعات شیشه را کنار هم نگه می‌دارد. شیشه های سقفی در سایبان های معماری طبق قوانین ساختمانی در اکثر حوزه های قضایی الزامی است که شیشه های چند لایه با حداقل دو لایه باشد. ، دقیقاً به این دلیل که سقوط یک تکه شیشه برای افراد زیر خطر جدی ایجاد می کند. شیشه های فرت شده یا با پوشش سرامیکی معمولاً برای کاهش افزایش گرمای خورشیدی و تابش نور و در عین حال حفظ شفافیت بصری از زیر استفاده می شود.

سایبان پلی کربنات

ورق پلی کربنات یک جایگزین محبوب برای شیشه در سایبان های معماری است که در آن هزینه، وزن و مقاومت در برابر ضربه اولویت بیشتری نسبت به ظاهر عالی دارد. پانل های پلی کربنات دو جداره یا چند جداره عملکرد عایق حرارتی بسیار بهتری نسبت به شیشه دارند و در برابر ضربه مقاوم هستند - یک ویژگی مهم در مناطق مستعد تگرگ. آنها تقریباً 50 برابر بیشتر از شیشه با ضخامت برابر در برابر ضربه مقاوم هستند و وزن آنها تقریباً یک ششم بیشتر است. با این حال، پلی کربنات راحت‌تر خراشیده می‌شود، در طول زمان بدون پوشش‌های تثبیت‌شده در برابر اشعه ماوراء بنفش زرد می‌شود، و به طور کلی به عنوان یک روکش با مشخصات پایین‌تر از شیشه در کاربردهای تجاری تلقی می‌شود.

سایبان سقف جامد از بتن، فولاد یا الوار

برخی از سایبان های معماری به عنوان الحاقات ساختار اولیه ساختمان، با سقف های محکم از بتن مسلح، عرشه فولادی، یا چوب مهندسی ساخته می شوند. این گزینه‌ها دائمی‌ترین و از نظر ساختاری قوی‌تر هستند که به‌عنوان بخش‌های جدایی‌ناپذیر ساختمان طراحی شده‌اند تا پیوست‌ها یا الحاقات. سایبان های بتن آرمه در معماری بروتالیستی و مدرنیستی رایج هستند، جایی که سایبان اغلب به عنوان یک صفحه افقی عظیم خوانده می شود که بالای در ورودی شناور است. سایبان های چوبی به طور فزاینده ای در معماری پایدار معاصر مورد استفاده قرار می گیرند، با چوب های چند لایه (CLT) یا تیرهای گلولام که سازه های بالای سر گرم و طبیعی را ایجاد می کنند که به اهداف صدور گواهینامه ساختمان مانند LEED یا Green Star کمک می کند.

مقایسه مصالح سایبان معماری

انتخاب متریال یکی از مهم ترین تصمیمات در طراحی سایبان است. بر عملکرد سازه، الزامات نگهداری، طول عمر، هزینه و ویژگی بصری کلی سایبان در معماری ساختمان تأثیر می گذارد.

توسعه تاریخی سایبان معماری

سایبان هزاران سال است که یکی از ویژگی های معماری ساخته شده بوده است و ردیابی تاریخ آن نشان می دهد که چقدر عمیق در طرز تفکر انسان ها در مورد آستانه ها، پناهگاه ها و بیان فضاهای مهم جا افتاده است.

ریشه های باستانی و کلاسیک

در معماری مصر، یونان و روم باستان، قرنیزهای برجسته و رواق‌های معبد، عملکردهای سایبان مانندی را انجام می‌دادند - درگاه‌ها و فضاهای انتقالی را پناه می‌دادند و به طور همزمان وضعیت و اهمیت مقدس را نشان می‌دادند. رواق معبد یونانی، با ستون و میخ بیرون زده اش، از نظر ساختاری یک سایبان مستقل است: آستانه ای سرپوشیده بین فضای داخلی مقدس حجره و محوطه باز فراتر. رومی ها این اصل را به معماری مدنی با هودهای برجسته تزئین شده بالای ورودی انجمن و درهای خانه حمام گسترش دادند.

سایبان های گوتیک و رنسانس

در معماری کلیسای جامع گوتیک، سایبان به یک عنصر تزئینی و محافظ بسیار تصفیه شده تبدیل شد. سایبان‌های سنگی – به نام بالداچین یا سیبوریوم زمانی که روی محراب‌ها قرار می‌گیرند، و قالب‌های هود یا قالب‌های قطره‌ای وقتی روی درها و پنجره‌ها قرار می‌گیرند – جزء لاینفک واژگان معماری گوتیک بودند. چیدمان سه درگاهی نمای کلیسای جامع گوتیک، با درگاه‌های عمیق فرورفته‌اش که با سایبان‌های سنگی حک‌شده با کروکت‌ها، پایانه‌ها و برنامه‌های مجسمه‌سازی محافظت می‌شود، سایبان را در بلندپروازترین معماری خود نشان می‌دهد. این هودهای سنگی از چهره های کنده کاری شده در تمپانوم و درها از فرسایش باران محافظت می کرد و در عین حال وزن بصری و سلسله مراتب را به ترکیب ورودی اضافه می کرد.

معماری رنسانس، سایبان را از طریق فرم‌های کلاسیک بازتفسیر می‌کرد - گلدسته کلاسیک پیش‌آمده، سردر شکل‌دار، و ستون‌دار پورت-کوچر همگی عملکرد سایبان را انجام می‌دادند در حالی که به پیشینه رومی ارجاع می‌دادند. Porte-cochère که به معنای واقعی کلمه "دروازه کالسکه" است، در قرن هجدهم و نوزدهم به یکی از ویژگی های استاندارد خانه های اشرافی و بعدها هتل های بزرگ و ساختمان های مدنی تبدیل شد.

مدرنیسم و سایبان سازه ای

جنبش مدرن قرن بیستم سایبان را از یک ویژگی زینتی به بیانی ساختاری از مصالح جدید و فناوری های ساختمانی تبدیل کرد. استقرار لوکوربوزیه از دال های بتنی نازک به عنوان کفی های افقی و سایبان های ورودی در ساختمان هایی مانند Unité d'Habitation، سایبان را به عنوان یک عنصر تکتونیکی خالص در نظر گرفت - بدون تزئین، بدون ارجاعات تاریخی، فقط بیان صادقانه توانایی بتن مسلح برای پروژه افقی بدون پشتیبانی. غرفه بارسلون میس ون در روهه از یک هواپیمای سقفی بسیار نازک و معلق استفاده می کرد که به عنوان یک سایبان بر روی کل ترکیب عمل می کرد و باز تعریف می کرد که یک عنصر سرپناه از نظر اقتصاد مادی و درام فضایی چه چیزی می تواند باشد.

دوره پس از جنگ، سازه های کششی را در جریان اصلی معماری قرار داد. کار Frei Otto در طراحی سایبان کششی - معروف ترین سقف شبکه کابلی استادیوم المپیک مونیخ که در سال 1972 تکمیل شد - نشان داد که سیستم های پارچه و کابل می توانند مناطق بسیار زیادی را با حداقل مواد پوشش دهند و ساختارهایی با سبکی و شفافیت بصری خارق العاده ایجاد کنند. این کار مستقیماً به معماری سایبان کششی دهه‌های بعدی اطلاع داد.

طراحی سایبان معماری: ملاحظات کلیدی مهندسی و طراحی

طراحی سایبانی که در طول عمر مفید خود عملکرد قابل اعتمادی داشته باشد نیاز به توجه دقیق به عوامل ساختاری، محیطی و نظارتی دارد. ملاحظات زیر تقریباً برای هر پروژه سایبان معماری صرف نظر از مقیاس اعمال می شود.

تحلیل بار ساختاری

هر سایبان باید طوری طراحی شود که بارهایی را که در سرویس تجربه می کند، حمل کند. این موارد عبارتند از:

• بار مرده: وزن خود ساختار سایبان و مواد پوشش دهنده آن. یک سایبان فولادی و شیشه ای بر روی یک ورودی تجاری معمولی ممکن است 80 تا 150 کیلوگرم در هر متر مربع مساحت سقف وزن داشته باشد.
• بار باد: به طور معمول بار حاکم برای طراحی سایبان. سایبان ها سازه هایی هستند که هم تحت فشار رو به پایین و هم مکش به سمت بالا از باد هستند. در مناطق طوفان یا طوفان، بارهای باد می تواند از 2.5 کیلو پاسکال بر روی سطوح تاج پوشش در معرض تجاوز کند و نیازهای ساختاری قابل توجهی را ایجاد کند.
• بار برف: در آب و هوای سردتر، برف انباشته شده می تواند بارهای قابل توجهی را تحمیل کند. عمق برف 300 میلی‌متری روی یک سایبان مسطح، تقریباً 1.0-1.5 کیلو پاسکال بار اضافی را نشان می‌دهد - برای فروریختن یک ساختار نامشخص کافی است.
• بار دسترسی تعمیر و نگهداری: قوانین ساختمان معمولاً به سایبان ها نیاز دارند که حداقل بار زنده نگهداری 0.5-1.0 کیلو پاسکال را حمل کنند تا امکان تمیز کردن، تعمیر و بازرسی را فراهم کنند.
• بار لرزه ای: در مناطق زلزله خیز، اتصالات سایبان باید به گونه ای طراحی شود که بارهای دینامیکی ایجاد شده در طول یک رویداد لرزه ای را بدون جدا شدن از ساختمان در خود جای دهد.

طراحی زهکشی

سایبان ها آب باران را جمع آوری می کنند و مدیریت آن آب یک نیاز طراحی حیاتی است. یک سایبان مسطح و بدون شیب باعث جمع شدن آب، تسریع تخریب غشا، افزایش بار ساختاری و در نهایت نشت می شود. آیین نامه های ساختمانی و استانداردهای عملکرد خوب عموماً به حداقل سقوط 1:60 (تقریباً 1 درجه) روی هر سطح سقف سایبان نیاز دارند. ، با اکثر طراحان 1:40 یا شیب بیشتر را برای زهکشی مطمئن مشخص می کنند. آب را می توان به سمت ناودان ها و لوله های پایین در محیط سایبان، به نقاط زهکشی مرکزی هدایت کرد، یا به عنوان یک ویژگی طراحی اجازه داد آزادانه از لبه سایبان سقوط کند (اثر آبشاری که گاهی عمداً در معماری معاصر گنجانده می شود).

برای سایبان های شیشه ای و پلی کربنات، آب باران که از سطح خارج می شود نیز یکی از ملاحظات تعمیر و نگهداری است - این مواد معدنی و کثیفی های محیطی را رسوب می دهد که می تواند سایبان را لکه دار کند و انتقال نور را در طول زمان کاهش دهد. طراحی برای دسترسی آسان به تمیز کردن و مشخص کردن پوشش های شیشه ای خود تمیز شونده (که از فوتوکاتالیز دی اکسید تیتانیوم برای تجزیه رسوبات آلی استفاده می کنند) بار تعمیر و نگهداری طولانی مدت را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.

قوانین ساختمان و مطابقت برنامه ریزی

سایبان های معماری از عناصر ساختمانی هستند و در هر حوزه قضایی تابع مقررات ساختمانی هستند. زمینه های اصلی انطباق عبارتند از:

• حداقل ارتفاع ترخیص از مسیرهای عابر پیاده و مسیرهای وسایل نقلیه. بیشتر کدها به حداقل 2.4 متر بالاتر از گذرگاه های عابر پیاده و 4.2-5.5 متر بالای مسیرهای وسایل نقلیه نیاز دارند، با فاصله های بالاتر برای مناطق دسترسی کامیون.
• الزامات ایمنی شیشه های بالای سر - مشخصات شیشه های چند لایه و استانداردهای قاب برای جلوگیری از افتادن قطعات بر روی افراد زیر.
• الزامات عملکرد آتش، به ویژه در جایی که سایبان ها نزدیک به مرزهای املاک یا ساختمان های مجاور هستند.
• در مناطق و مناطق حفاظت‌شده در فهرست میراث، ممکن است قبل از نصب سایبان، حتی در ساختمان‌های غیر میراثی، تأیید طرح از مقامات میراث محلی لازم باشد.
• در بسیاری از حوزه‌های قضایی، هر سایه‌بانی که بر روی یک مسیر پیاده‌روی یا جاده عمومی قرار می‌گیرد، نیاز به تأیید شورای محلی یا اداره راه، با اجاره سالانه یا هزینه مجوز برای استفاده از حریم هوایی بالای قلمرو عمومی دارد.

تثبیت سازه ساختمان

نحوه اتصال سایبان به یک ساختمان اغلب از نظر فنی سخت ترین جنبه طراحی آن است. برای سایبان های کنسولی، اتصال باید لنگر خمشی، برش و نیروهای محوری را به چارچوب ساختاری ساختمان منتقل کند - نه فقط روکش نما. این معمولاً به این معنی است که اعضای ساختاری اولیه کانکس مستقیماً به دال بتنی ساختمان، ستون‌های فولادی یا دیوارهای بنایی سازه‌ای از طریق لنگرهای ریخته‌شده یا انکر بولت‌های پس از نصب متصل می‌شوند. تثبیت سازه یک سایبان کنسولی به یک ساختمان موجود همیشه باید توسط یک مهندس سازه ارزیابی شود. برای تأیید قاب ساختمان می‌تواند بارهای اضافه شده را بپذیرد، به‌ویژه در موقعیت‌های مقاوم‌سازی که ممکن است طرح اولیه هیچ بار سایه‌بانی را پیش‌بینی نکرده باشد.

نمونه های قابل توجه سایبان معماری در سراسر جهان

برخی از قانع‌کننده‌ترین نمایش‌ها از آنچه که یک سایبان معماری می‌تواند به دست آورد، از بررسی پروژه‌های شاخصی است که در آن سایبان برای هویت و عملکرد ساختمان مرکزی است.

دادگاه بزرگ در موزه بریتانیا، لندن

سایبان گریت کورت که توسط Foster Partners طراحی و در سال 2000 تکمیل شد، یک سقف شبکه ای فولادی و شیشه ای است که حیاط مرکزی دو هکتاری موزه بریتانیا را پوشش می دهد. ساختار سقف متشکل از 3312 پانل شیشه ای مثلثی منحصر به فرد است که توسط یک شبکه فولادی پشتیبانی می شود و به دلیل پیچیدگی هندسی طراحی هیچ دو پانل یکسان وجود ندارد. این سایبان، حیاط بیرونی تقریباً غیرقابل دسترس را به یکی از بزرگترین فضاهای عمومی سرپوشیده در اروپا تبدیل کرد و تقریباً 6 میلیون بازدید کننده در سال را به خود جلب کرد. سقف شیشه ای بیش از 800 تن وزن دارد و بدون وقفه در فعالیت روزانه موزه ساخته و نصب شده است. - یک دستاورد قابل توجه لجستیک ساخت و ساز در یک سایت بسیار محدود مرکزی لندن.

سقف کششی فرودگاه بین المللی دنور، ایالات متحده آمریکا

ترمینال Jeppesen در فرودگاه بین المللی دنور دارای یکی از بزرگترین سقف های سایبان پارچه ای کششی در جهان است. این سقف که در سال 1995 تکمیل شد، تقریباً 33000 متر مربع را پوشش می دهد و از یک سیستم دو لایه از پارچه فایبرگلاس با روکش PTFE ساخته شده است که بین 34 دکل فولادی کشیده شده است و مجموعه ای از قله ها و دره ها را ایجاد می کند که در بالاترین نقطه خود به 27 متر می رسد. پارچه سفید تقریباً 90 درصد تابش خورشیدی برخوردی را منعکس می‌کند و به‌طور قابل‌توجهی بارهای خنک‌کننده در ترمینال را با وجود دیواره‌های انتهایی لعاب‌دار آن کاهش می‌دهد و نور طبیعی نرم و پراکنده‌ای را در سرتاسر فضای داخلی منتقل می‌کند. این سازه توسط معماران Fentress Bradburn با سقف کششی مهندسی شده توسط Severud Associates طراحی شده است.

Metropol Parasol، سویا، اسپانیا

Metropol Parasol که توسط Jürgen Mayer H. Architects طراحی و در سال 2011 تکمیل شد، یک سازه سایبان چوبی مستقل در میدان د لا انکارناسیون در مرکز سویل است. با طول تقریبی 150 متر و عرض 70 متر، اغلب به عنوان بزرگترین سازه چوبی در جهان ذکر می شود. شکل چتر - اساساً یک سایبان غول‌پیکر روی شش ستون قارچ‌شکل - سایه‌ای را برای میدان عمومی زیر آن فراهم می‌کند و در عین حال بازاری در سطح زمین، موزه باستان‌شناسی در زیر آن، و یک پیاده‌روی روی پشت بام دارد. ساختار از پانل های چوبی چند لایه ساخته شده است که با چسب پلی اورتان چسبانده شده و با پوشش پلی اورتان مقاوم در برابر آب پوشانده شده است. این یک نمونه بارز از این است که چگونه یک سایبان معماری می تواند به خودی خود به یک ساختمان تبدیل شود - یک فضای عمومی سرپوشیده که کل محدوده شهری را دوباره تعریف می کند.

سایبان های فروشگاه اپل

معماری خرده‌فروشی اپل که با همکاری Foster Partners توسعه یافته است، از عناصر سایبان به عنوان دستگاه‌های طراحی مرکزی استفاده می‌کند. سایبان شیشه ای معلق بالای ورودی مکعبی خیابان پنجم اپل در نیویورک - یک مکعب شیشه ای 10 متری با یک آسانسور شیشه ای استوانه ای شکل که به فروشگاه زیرزمینی فرود می آید - هم به عنوان سایبان و هم به عنوان نقطه عطف معماری عمل می کند. در مرکز بازدیدکنندگان Apple Park در کوپرتینو، یک سقف سایبان از فیبر کربن به طول 80 متر در هر طرف، بر روی دیوارهای شیشه‌ای ساختمان بدون ستون‌های داخلی قابل مشاهده است و تصوری از یک هواپیمای شناور بر روی محفظه شفاف ایجاد می‌کند. این نمونه‌ها نشان می‌دهند که چگونه یک سایبان، وقتی در بالاترین سطح طراحی می‌شود، به ژست معماری تعیین‌کننده یک پروژه تبدیل می‌شود.

سایبان در طراحی ساختمان های پایدار و سبز

در زمینه صدور گواهینامه ساختمان سبز و طراحی پاسخگو به آب و هوا، سایبان معماری به عنوان یک استراتژی کنترل محیطی غیرفعال نقش مهمی ایفا می کند.

سایه خورشیدی و عملکرد حرارتی

یک سایبان بر روی دیوارهای لعاب دار رو به جنوب (در نیمکره شمالی) یا رو به شمال (در نیمکره جنوبی) می تواند به طور قابل توجهی افزایش گرمای خورشیدی را از طریق آن سطوح در طول ماه های تابستان که زاویه خورشید زیاد است کاهش دهد. یک سایبان افقی ثابت طراحی شده برای عرض جغرافیایی 35 درجه شمالی که 1.5 متر از سطح ساختمان بیرون می‌آید، شیشه‌های زیر آن را به مدت تقریباً چهار ماه در تابستان سایه می‌اندازد و در عین حال اجازه می‌دهد آفتاب کم‌معمول زمستان نفوذ کند و گرمایش خورشیدی غیرفعال را فراهم کند. سایبان های خورشیدی با طراحی مناسب می توانند مصرف انرژی خنک کننده در ساختمان های تجاری را 15 تا 30 درصد کاهش دهند. در مکان های با آب و هوای گرم، کمک مستقیم به نقاط اعتباری انرژی LEED، BREEAM یا Green Star.

سایبان های یکپارچه فتوولتائیک

فتوولتائیک های یکپارچه ساختمان (BIPV) در سقف های سایبان نشان دهنده منطقه رو به رشدی از عملکرد معماری پایدار است. یک سقف سایبان با پانل های خورشیدی عملکرد دوگانه ای دارد: ایجاد سرپناه سرپوشیده در پایین و تولید برق تجدیدپذیر در بالا. سایبان‌های پارکینگ کاربردهای ویژه‌ای دارند - صفحات سایبان توسط سازه‌های دیگر بدون مانع هستند، زاویه‌ای بهینه نسبت به خورشید دارند و مناطق وسیعی را پوشش می‌دهند که در غیر این صورت فقط به عنوان پارکینگ خودرو مفید هستند. یک سایبان پارکینگ 1000 متر مربعی با پانل های PV تک کریستالی با راندمان بالا که 200 وات بر متر مربع تولید می کنند، تقریباً 200 کیلووات بر ثانیه ظرفیت خورشیدی نصب شده تولید می کند که برای جبران مصرف برق یک ساختمان اداری تجاری متوسط ​​کافی است. چندین خرده فروش بزرگ و توسعه دهندگان املاک تجاری در اروپا و استرالیا اکنون سایبان های خورشیدی را در صدها پارکینگ به عنوان بخشی از استراتژی های کربن زدایی خود نصب کرده اند.

سایبان های سبز و زنده

سازه های سایبان زنده، که پوشش گیاهی کاشته شده را در پوشش سقفی ترکیب می کنند، عملکرد یک سایبان معمولی را با بام سبز یا باغ عمودی ترکیب می کنند. یک سایبان کاشته شده به جای صفحات مات یا شفاف، از طریق پوشش شاخ و برگ، سایه ایجاد می کند و مزایای خنک کننده تبخیری را ارائه می دهد زیرا گیاهان رطوبت را تعرق می کنند. بسته به تراکم و گونه های کاشت، اثر خنک کنندگی یک سایبان کاشته شده در فضای زیر آن می تواند 3 تا 7 درجه سانتی گراد بیشتر از یک تاج پوشش جامد معمولی در شرایط تابستانی باشد. این سازه‌ها در فودکورت‌های مراکز خرید، پایانه‌های فرودگاه و میدان‌های عمومی یافت می‌شوند که در آن اصول طراحی بیوفیلیک برای بهبود رفاه ساکنان و کاهش اثر جزیره گرمایی شهری در مقیاس ساختمان اعمال می‌شود.

سایبان معماری در مقابل عناصر معماری مرتبط

چندین عنصر معماری ارتباط نزدیکی با سایبان دارند و گاهی اوقات با آن اشتباه گرفته می شوند. درک تمایزات هم واژگان طراحی و هم هدف کاربردی را روشن می کند.

راهنمای عملی تعیین سایبان معماری

برای معماران، مدیران پروژه و صاحبان ساختمان که یک سایبان را مشخص می کنند، چک لیست زیر تصمیمات و اطلاعات مهمی را پوشش می دهد که باید قبل از پرداخت هزینه و مستندسازی مناسب برای طراحی سایبان حل و فصل شوند.

محدوده و الزامات عملکرد

• پوشش سایبان چیست؟ ورودی عابر پیاده، تحویل وسیله نقلیه، اسکله بارگیری، ناهار خوری در فضای باز، یا اتصال پیاده رو؟
• چه سطح حفاظت از آب و هوا مورد نیاز است؟ ضد آب کامل، فقط سایه UV، یا ترکیبی؟
• حداقل ارتفاع لازم برای فاصله بالای ناحیه زیر چقدر است؟
• آیا سایبان باید از ساختمان، به صورت مستقل روی ستون ها ایستاده یا از بالا معلق باشد؟
• آیا سازه ساختمان ظرفیت تایید شده برای پذیرش بارهای تثبیت سایبان را دارد یا این نیاز به ارزیابی دارد؟

ملاحظات طراحی و زیبایی شناسی

• چه مصالحی با زبان معماری ساختمان مطابقت دارد؟
• آیا شفافیت مطلوب است - شیشه، پلی کربنات، یا مش باز؟ یا اینکه کدورت برای حفاظت از آب و هوا و حریم خصوصی بصری ترجیح داده می شود؟
• آیا محدودیت‌های میراث یا برنامه‌ریزی وجود دارد که انتخاب مواد، ابعاد طرح‌ریزی یا ظاهر را محدود می‌کند؟
• آیا روشنایی یکپارچه، علائم، بلندگوها یا زهکشی گنجانده می شود؟

معیارهای هزینه برای سایبان های معماری

هزینه های سایبان بسته به نوع سازه، مواد و پیچیدگی بسیار متفاوت است. محدوده‌های تقریبی زیر راهنمایی‌های مرتبه‌ای را برای برنامه‌ریزی بودجه، بدون احتساب GST/VAT و هزینه‌های حرفه‌ای ارائه می‌کنند:

• سایبان استاندارد آلومینیومی و پلی کربنات روی ورودی: 800 تا 2500 دلار در هر متر مربع نصب شده است
• سایبان فولادی و شیشه ای، کیفیت تجاری: 2000 تا 5000 دلار در هر متر مربع نصب شده است
• سایبان شیشه ای معماری ممتاز با جزئیات سفارشی: 5000 تا 12000 دلار در هر متر مربع نصب شده است
• سایبان پارچه ای کششی دهانه بزرگ: 600 تا 1800 دلار در هر متر مربع نصب شده، بسته به پیچیدگی و ارتفاع دکل
• سایبان فولادی صنعتی مستقل (به عنوان مثال اسکله بارگیری یا پمپ بنزین): 400 تا 900 دلار در هر متر مربع نصب شده است

این ارقام تنها نشان دهنده هستند و به طور قابل توجهی بر اساس مکان، دسترسی به سایت، شرایط زمین و شرایط بازار در زمان ساخت و ساز متفاوت هستند. یک تخمین دقیق نقشه بردار کمیت یا قیمت پیشنهادی پیمانکار همیشه برای برنامه ریزی بودجه قابل اعتماد مورد نیاز است.